De regering spreekt over “opbouwmissie” in het geval van Uruzgan en “politietrainingsmissie” in het geval van Kunduz. Maar de columnist Datzijnmijnwoorden brengt onder de aandacht dat Nederlandse F-16’s onafgebroken bombarderen in Afghanistan, en ook na de terugtrekking uit Uruzgan gaat dit stug door.
Democratiseringsbommetjes op Afghanistan?
Terwijl Rutte framet dat we op ‘politiemissie’ gaan, voeren we onafgebroken oorlog in Afghanistan. De politiemissie dient als dekmantel. Het is een doorzichtige dekmantel voor het in de lucht houden van bombarderende F-16’s. De NAVO wil nog wel trainers, maar in Kunduz struikelt men er inmiddels over. Daarbij komt: de provincie heeft gevraagd om slechts 1600 stuks bermbommenvlees. Duitsland traint in de regio al politiemensen en wij sturen de capaciteit voor de opleiding van nog eens 3000 man en een enkele vrouw. Tja. Zoals gezegd: het gaat niet om die paar agenten voor Kunduz. De NAVO zit daar te springen om onze F-16’s en de honderden soldaten die nodig zijn om de gevechtsvliegtuigen in de lucht te houden.
Dit kabinet gruwt van de maakbare samenleving. Te pas en te onpas maakt Rutte zijn linkse opponenten zwart. Een favoriete frame van de minister-president is dat ‘de staat geen geluksmachine is’. Als hij het woord geluksmachine uitspreekt kijkt hij er vies bij. Alsof hij gruwt van de gedachte dat de staat zou zorgen voor geluk. Wat geldt voor Nederland, geldt niet voor Afghanistan. Daar gooit de Nederlandse luchtmacht al bijna 9 jaar lang bommen op Afghanistan. Voor de vrede. Moeten we daarom spreken van geluksbommetjes? Vredesbommetjes misschien? Of wellicht nog beter: democratiseringsbommetjes?
Tijdens de missie in Uruzgan meldde de defensiewebsite wekelijks fier dat de F-16’s hun wapens hadden gebruikt met de tekst “Daarbij zijn vermoedelijk slachtoffers gevallen” Nadat de landmachtmilitairen zich terugtrokken uit Uruzgan, zijn de F-16’s vanaf Kandahar stug verder blijven bombarderen. Nu meldt defensie: “Ze hebben hun wapens ingezet”, maar niets meer over slachtoffers. Nieuwe regering, nieuw beleid. Of moet ik zeggen: nieuwe regering, andere woordkeuze? Je kunt discussiëren over de vraag of vechten tegen de Taliban de Afghanen helpt. Maar houd de discussie wel zuiver. We trachten een samenleving tot democratie te bombarderen. Niets meer, niets minder.
De Afghaanse politica en vrouwenrechtenactiviste Malalai Joya spreekt wel klare taal: “Er worden oorlogsmisdaden begaan. Er is nog nooit een democratie ontstaan uit oorlog, witte fosfor en clusterbommen. Sinds de komst van de NAVO zijn er duizenden burgerdoden gevallen. Van de wederopbouw is weinig terechtgekomen.”
Zie ook:
Meerderheid Duitsers voor terugtrekking troepen uit Afghanistan
De Hoop Scheffer: “Nederland moet militairen meesturen”
“Politietrainingsmissie wordt nooit en te nimmer een succes”
Hans Couzy: “kabinet vertelt onzin-dingen” over missie
Van Middelkoop leest Kamer de les om zich te schikken in kabinetsbesluit
Posts tonen met het label datzijnmijnwoorden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label datzijnmijnwoorden. Alle posts tonen
maandag 16 mei 2011
vrijdag 18 maart 2011
Datzijnmijnwoorden: "Kansloze 'civiele missie' in Kunduz"
De veiligheid in Kunduz is ernstig verslechterd. “De opgeleide agenten zullen waarschijnlijk niet alleen civiele taken krijgen én de kans is levensgroot dat opleiders doelwit worden van terroristen,” zo schrijft de columnist Datzijnmijnwoorden in zijn analyse “Kansloze 'civiele missie' in Kunduz”.
Kansloze 'civiele missie' in Kunduz
Het wordt steeds gevaarlijker in Kunduz. Op 10 februari maakt een zelfmoordenaar een eind aan het leven van de districtsgouverneur van Char Darah. Nog geen 2 weken later: bij een zelfmoordaanslag op een overheidsgebouw in Imam Saheb vallen ruim 30 doden. Op 10 maart ontmoet de politiechef van de provincie in Kunduz-Stad de man met de zeis. Afgelopen maandag. Na een kamikazeaanval op een rekruteringscentrum van het leger in Kunduz-Stad sterven zeker 36 mensen een gewelddadige dood. Samenvattend: in 2,5 maand vallen bij 11 aanslagen ruim 100 doden. Verslaggevers spreken van een bommencampagne van de Taliban en verwachten dat het geweld in de lente verder escaleert. Kunduz is de gewelddadigste provincie in het Noorden van Afghanistan. Niet alleen de Taliban zijn in Kunduz actief, ook tal van andere rebellengroepen hebben de wapens voor een lenteoffensief opgepakt. In het bijzonder: Al-Qaida en de Islamic Movement of Uzbekistan.
Toch gaat de ‘civiele trainingsmissie’ gewoon door. Ik zie veldwachter Ali en Mo al op hun ronde. Net geslaagd voor hun 10-weekse cursus. “Hé Ali, ligt daar niet een bergje zwerfvuil voor dat opleidingscentrum? Bonnetje schrijven? Nee Mo, dat is het werk van die bomvestterrorist van afgelopen maandag. Andere afdeling.” Niet grappig? Dat is de situatie in Kunduz ook niet. Een civiele missie in Kunduz is geen optie. Een civiele missie in Kunduz is een contradictio in terminis. De situatie in Kunduz leidde deze week tot Kamervragen van de SP aan minister Rosenthal. De wereldvreemde minister van buitenaardse zaken antwoordde dat “een dagelijkse dreigingsanalyse” dé oplossing is. Hoe moet ik dat zien? “Vandaag ligt het aantal te verwachte zelfmoordterroristen in de regio tussen de 0 en de 3. Dit resulteert in een dreigingniveau van 16,45%. U kunt rustig gaan trainen.” Tot zover de wondere wereld van Ufo Rosenthal.
Maar wat denken de 10 minus 1 niet-cynische GroenLinkser’s van het toegenomen geweld in de beruchte regio? Slapen zij nog rustig? De missie voldoet niet aan de door Sap geëiste voorwaarden. Immers, de opgeleide agenten zullen waarschijnlijk niet alleen civiele taken krijgen én de kans is levensgroot dat opleiders doelwit worden van terroristen. F-16’s of dreigingsanalyses houden zelfmoordcommando’s echt niet tegen. Laten we wel wezen: er zijn alternatieven. 1. Concluderen dat een civiele missie onmogelijk is door de geweldsexplosie 2. De civiele missie upgraden tot een militaire missie. Beste GroenLinks fractieleden, geen keuze maken is ook een keuze. Een slechte keuze bovendien. Een civiele missie naar oorlogsgebied sturen is naïef, onethisch en gevaarlijk.
Vergeet niet: u bent straks morele verantwoording schuldig aan de nabestaanden.
Datzijnmijnwoorden: "Kansloze ‘civiele missie’ in Kunduz"
Kansloze 'civiele missie' in Kunduz
Het wordt steeds gevaarlijker in Kunduz. Op 10 februari maakt een zelfmoordenaar een eind aan het leven van de districtsgouverneur van Char Darah. Nog geen 2 weken later: bij een zelfmoordaanslag op een overheidsgebouw in Imam Saheb vallen ruim 30 doden. Op 10 maart ontmoet de politiechef van de provincie in Kunduz-Stad de man met de zeis. Afgelopen maandag. Na een kamikazeaanval op een rekruteringscentrum van het leger in Kunduz-Stad sterven zeker 36 mensen een gewelddadige dood. Samenvattend: in 2,5 maand vallen bij 11 aanslagen ruim 100 doden. Verslaggevers spreken van een bommencampagne van de Taliban en verwachten dat het geweld in de lente verder escaleert. Kunduz is de gewelddadigste provincie in het Noorden van Afghanistan. Niet alleen de Taliban zijn in Kunduz actief, ook tal van andere rebellengroepen hebben de wapens voor een lenteoffensief opgepakt. In het bijzonder: Al-Qaida en de Islamic Movement of Uzbekistan.
Toch gaat de ‘civiele trainingsmissie’ gewoon door. Ik zie veldwachter Ali en Mo al op hun ronde. Net geslaagd voor hun 10-weekse cursus. “Hé Ali, ligt daar niet een bergje zwerfvuil voor dat opleidingscentrum? Bonnetje schrijven? Nee Mo, dat is het werk van die bomvestterrorist van afgelopen maandag. Andere afdeling.” Niet grappig? Dat is de situatie in Kunduz ook niet. Een civiele missie in Kunduz is geen optie. Een civiele missie in Kunduz is een contradictio in terminis. De situatie in Kunduz leidde deze week tot Kamervragen van de SP aan minister Rosenthal. De wereldvreemde minister van buitenaardse zaken antwoordde dat “een dagelijkse dreigingsanalyse” dé oplossing is. Hoe moet ik dat zien? “Vandaag ligt het aantal te verwachte zelfmoordterroristen in de regio tussen de 0 en de 3. Dit resulteert in een dreigingniveau van 16,45%. U kunt rustig gaan trainen.” Tot zover de wondere wereld van Ufo Rosenthal.
Maar wat denken de 10 minus 1 niet-cynische GroenLinkser’s van het toegenomen geweld in de beruchte regio? Slapen zij nog rustig? De missie voldoet niet aan de door Sap geëiste voorwaarden. Immers, de opgeleide agenten zullen waarschijnlijk niet alleen civiele taken krijgen én de kans is levensgroot dat opleiders doelwit worden van terroristen. F-16’s of dreigingsanalyses houden zelfmoordcommando’s echt niet tegen. Laten we wel wezen: er zijn alternatieven. 1. Concluderen dat een civiele missie onmogelijk is door de geweldsexplosie 2. De civiele missie upgraden tot een militaire missie. Beste GroenLinks fractieleden, geen keuze maken is ook een keuze. Een slechte keuze bovendien. Een civiele missie naar oorlogsgebied sturen is naïef, onethisch en gevaarlijk.
Vergeet niet: u bent straks morele verantwoording schuldig aan de nabestaanden.
Datzijnmijnwoorden: "Kansloze ‘civiele missie’ in Kunduz"
Abonneren op:
Posts (Atom)
