De regering spreekt over “opbouwmissie” in het geval van Uruzgan en “politietrainingsmissie” in het geval van Kunduz. Maar de columnist Datzijnmijnwoorden brengt onder de aandacht dat Nederlandse F-16’s onafgebroken bombarderen in Afghanistan, en ook na de terugtrekking uit Uruzgan gaat dit stug door.
Democratiseringsbommetjes op Afghanistan?
Terwijl Rutte framet dat we op ‘politiemissie’ gaan, voeren we onafgebroken oorlog in Afghanistan. De politiemissie dient als dekmantel. Het is een doorzichtige dekmantel voor het in de lucht houden van bombarderende F-16’s. De NAVO wil nog wel trainers, maar in Kunduz struikelt men er inmiddels over. Daarbij komt: de provincie heeft gevraagd om slechts 1600 stuks bermbommenvlees. Duitsland traint in de regio al politiemensen en wij sturen de capaciteit voor de opleiding van nog eens 3000 man en een enkele vrouw. Tja. Zoals gezegd: het gaat niet om die paar agenten voor Kunduz. De NAVO zit daar te springen om onze F-16’s en de honderden soldaten die nodig zijn om de gevechtsvliegtuigen in de lucht te houden.
Dit kabinet gruwt van de maakbare samenleving. Te pas en te onpas maakt Rutte zijn linkse opponenten zwart. Een favoriete frame van de minister-president is dat ‘de staat geen geluksmachine is’. Als hij het woord geluksmachine uitspreekt kijkt hij er vies bij. Alsof hij gruwt van de gedachte dat de staat zou zorgen voor geluk. Wat geldt voor Nederland, geldt niet voor Afghanistan. Daar gooit de Nederlandse luchtmacht al bijna 9 jaar lang bommen op Afghanistan. Voor de vrede. Moeten we daarom spreken van geluksbommetjes? Vredesbommetjes misschien? Of wellicht nog beter: democratiseringsbommetjes?
Tijdens de missie in Uruzgan meldde de defensiewebsite wekelijks fier dat de F-16’s hun wapens hadden gebruikt met de tekst “Daarbij zijn vermoedelijk slachtoffers gevallen” Nadat de landmachtmilitairen zich terugtrokken uit Uruzgan, zijn de F-16’s vanaf Kandahar stug verder blijven bombarderen. Nu meldt defensie: “Ze hebben hun wapens ingezet”, maar niets meer over slachtoffers. Nieuwe regering, nieuw beleid. Of moet ik zeggen: nieuwe regering, andere woordkeuze? Je kunt discussiëren over de vraag of vechten tegen de Taliban de Afghanen helpt. Maar houd de discussie wel zuiver. We trachten een samenleving tot democratie te bombarderen. Niets meer, niets minder.
De Afghaanse politica en vrouwenrechtenactiviste Malalai Joya spreekt wel klare taal: “Er worden oorlogsmisdaden begaan. Er is nog nooit een democratie ontstaan uit oorlog, witte fosfor en clusterbommen. Sinds de komst van de NAVO zijn er duizenden burgerdoden gevallen. Van de wederopbouw is weinig terechtgekomen.”
Zie ook:
Meerderheid Duitsers voor terugtrekking troepen uit Afghanistan
De Hoop Scheffer: “Nederland moet militairen meesturen”
“Politietrainingsmissie wordt nooit en te nimmer een succes”
Hans Couzy: “kabinet vertelt onzin-dingen” over missie
Van Middelkoop leest Kamer de les om zich te schikken in kabinetsbesluit
Posts tonen met het label Mark Rutte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mark Rutte. Alle posts tonen
maandag 16 mei 2011
zaterdag 16 april 2011
Hulppassie Kamer toont lak aan Afghaanse wensen
Voorstanders van de Kunduz-missie hebben een passie om Afghanen te helpen. Vooral de leiders van de oppositiepartijen waarvan de steun voor de missie onontbeerlijk is. Maar volgens de historicus-journalist Jip van Dort heeft de Kamer lak aan wat de Afghaanse bevolking wenst.
Van Dort somt in zijn artikel “Kamer heeft lak aan Afghaanse wensen” eerst een aantal drijfveren van voorstanders van de missie op. Vervolgens brengt hij wat de Afghanen willen onder de aandacht.
In het Kamerdebat van 27 januari merkte Alexander Pechtold (D66) op dat zijn partij “de Afghanen niet zomaar in de steek (wil) laten.” Jolande Sap (GroenLinks) sprak over “de passie van GroenLinks om bij te dragen aan een beter toekomstperspectief voor Afghanistan”.
Premier Mark Rutte (VVD) benadrukte “dat wij een dure belofte hebben gedaan aan de Afghaanse bevolking. Het is een belofte van vrijheid, het is een belofte geweest van rust en stabiliteit. Hoe aarzelend ook, er worden goede stappen gezet die het leven van Afghanen beïnvloeden”.
De bedoeling is nu om Afghaanse civiele agenten op te leiden in Kunduz, maar volgens Van Dort is de kans groot dat deze missie vooral een militaire bijdrage wordt aan de oorlog die de NAVO voert tegen opstandelingen in Afghanistan.
Het overgrote deel van het uitgezonden personeel is ook militair en in de Afghaanse realiteit lijkt het onmogelijk dat de opgeleide agenten niet ingezet worden in de strijd tegen de Taliban.
Maar een groter probleem is volgens Van Dort “dat door het steunen van de NAVO-strategie het parlement regelrecht ingaat tegen de wensen van de Afghanen zelf”. Zij zien namelijk graag dat er vredesbesprekingen komen.
Van Dort haalt hiervoor recente opiniepeilingen aan, waaruit duidelijk blijkt dat twee derde tot ruim 80 procent van de Afghanen via onderhandelingen met de opstandelingen tot een diplomatieke oplossing van de oorlog willen komen.
Minder dan een derde, 28 procent, van de Afghanen is voorstander van doorvechten. Op dit ogenblik vinden er echter nog geen serieuze onderhandelingen plaats met de opstandelingen.
Van Dort analyseert dat het helpen van de Afghanen in deze context dus juist neer zou moeten komen op het aansturen op onderhandelingen in plaats van doorvechten. Maar volgens hem komen slechts de standpunten van de SP overeen met deze Afghaanse wensen.
De SP heeft er altijd voor gepleit om besprekingen tussen de verschillende partijen in Afghanistan te bevorderen, ook tijdens het debat. Dit zou dan onder leiding van de Verenigde Naties moeten gebeuren, met alle buurlanden en landen die betrokken zijn bij de oorlog.
Van Dort schrijft dat juist alle andere partijen tijdens het debat zwegen over onderhandelingen of zich er tegen verzetten. Hieruit wordt volgens hem duidelijk dat de Tweede Kamer de Afghanen wil helpen, maar tegelijk ingaat tegen hun wensen, door bij te dragen aan verlenging van de oorlog.
Het besluit de missie toch te sturen lijkt volgens Van Dort “daarom te getuigen van een koloniale houding: het parlement weet immers beter dan de Afghanen zelf hoe zij het beste geholpen kunnen worden".
Zie ook:
“GroenLinks moet haar beloften aan de partijraad en het congres waarmaken”
Regering vast in web van onrealistische beloften
“GroenLinks heeft een geschiedenis van draaien en duiken bij militaire operaties”
“Kunduz onveiliger dan bij hoorzitting en debat voorgesteld”
Rutte beantwoordt Kamervragen over ‘Rutte-garantie’ missie Kunduz
Rosenthal blijft bij zenden missie ondanks verslechterende veiligheid
"Kansloze 'civiele missie' in Kunduz"
Van Dort somt in zijn artikel “Kamer heeft lak aan Afghaanse wensen” eerst een aantal drijfveren van voorstanders van de missie op. Vervolgens brengt hij wat de Afghanen willen onder de aandacht.
In het Kamerdebat van 27 januari merkte Alexander Pechtold (D66) op dat zijn partij “de Afghanen niet zomaar in de steek (wil) laten.” Jolande Sap (GroenLinks) sprak over “de passie van GroenLinks om bij te dragen aan een beter toekomstperspectief voor Afghanistan”.
Premier Mark Rutte (VVD) benadrukte “dat wij een dure belofte hebben gedaan aan de Afghaanse bevolking. Het is een belofte van vrijheid, het is een belofte geweest van rust en stabiliteit. Hoe aarzelend ook, er worden goede stappen gezet die het leven van Afghanen beïnvloeden”.
De bedoeling is nu om Afghaanse civiele agenten op te leiden in Kunduz, maar volgens Van Dort is de kans groot dat deze missie vooral een militaire bijdrage wordt aan de oorlog die de NAVO voert tegen opstandelingen in Afghanistan.
Het overgrote deel van het uitgezonden personeel is ook militair en in de Afghaanse realiteit lijkt het onmogelijk dat de opgeleide agenten niet ingezet worden in de strijd tegen de Taliban.
Maar een groter probleem is volgens Van Dort “dat door het steunen van de NAVO-strategie het parlement regelrecht ingaat tegen de wensen van de Afghanen zelf”. Zij zien namelijk graag dat er vredesbesprekingen komen.
Van Dort haalt hiervoor recente opiniepeilingen aan, waaruit duidelijk blijkt dat twee derde tot ruim 80 procent van de Afghanen via onderhandelingen met de opstandelingen tot een diplomatieke oplossing van de oorlog willen komen.
Minder dan een derde, 28 procent, van de Afghanen is voorstander van doorvechten. Op dit ogenblik vinden er echter nog geen serieuze onderhandelingen plaats met de opstandelingen.
Van Dort analyseert dat het helpen van de Afghanen in deze context dus juist neer zou moeten komen op het aansturen op onderhandelingen in plaats van doorvechten. Maar volgens hem komen slechts de standpunten van de SP overeen met deze Afghaanse wensen.
De SP heeft er altijd voor gepleit om besprekingen tussen de verschillende partijen in Afghanistan te bevorderen, ook tijdens het debat. Dit zou dan onder leiding van de Verenigde Naties moeten gebeuren, met alle buurlanden en landen die betrokken zijn bij de oorlog.
Van Dort schrijft dat juist alle andere partijen tijdens het debat zwegen over onderhandelingen of zich er tegen verzetten. Hieruit wordt volgens hem duidelijk dat de Tweede Kamer de Afghanen wil helpen, maar tegelijk ingaat tegen hun wensen, door bij te dragen aan verlenging van de oorlog.
Het besluit de missie toch te sturen lijkt volgens Van Dort “daarom te getuigen van een koloniale houding: het parlement weet immers beter dan de Afghanen zelf hoe zij het beste geholpen kunnen worden".
Zie ook:
“GroenLinks moet haar beloften aan de partijraad en het congres waarmaken”
Regering vast in web van onrealistische beloften
“GroenLinks heeft een geschiedenis van draaien en duiken bij militaire operaties”
“Kunduz onveiliger dan bij hoorzitting en debat voorgesteld”
Rutte beantwoordt Kamervragen over ‘Rutte-garantie’ missie Kunduz
Rosenthal blijft bij zenden missie ondanks verslechterende veiligheid
"Kansloze 'civiele missie' in Kunduz"
donderdag 7 april 2011
“GroenLinks moet haar beloften aan de partijraad en het congres waarmaken”
Verslaggever Joeri Boom betoogde vorige maand in het weekblad De Groene Amsterdammer “dat de GroenLinks-fractie in de Tweede Kamer niet voor de pacifistische achterban moet buigen”. Sietse Bosgra reageerde op de stelling van Boom in het blad.
“De fractie moet zich achter de plannen van de regering voor het opleiden van de NAVO-politie in Afghanistan scharen,” zo citeert Sietse Bosgra de mening van Boom.
Boom schreef verder: “Het enige alternatief voor GroenLinks zou zijn om op korte termijn de steun aan de missie in te trekken. Dat moet snel, want Nederland zou zich een onbetrouwbare bondgenoot tonen als dat gebeurt nadat de militairen naar Afghanistan zijn afgereisd. Dat zou gevolgen kunnen hebben voor onze wereldhandel.”
Maar er is geen enkele reden voor zoveel haast, zo reageert Bosgra. Hij meldt dat Frans Verburg, de communicatiechef van de 43e MechBrigade die het karwei in Afghanistan moet klaren, onlangs in een kranteninterview zei: “Over deze missie is nog onzekerheid. Momenteel wordt in Afghanistan gekeken of men daar een dergelijke missie wil, er voor open staat.”
Volgens Bosgra hoeft de Groenlinks-fractie ook helemaal niet te kiezen, want dat heeft ze al gedaan. De fractie gaf steun aan Rutte op basis van een aantal concrete toezeggingen, maar heeft haar achterban wel herhaaldelijk toegezegd dat als de beloften niet na worden gekomen, “de stekker eruit gaat”.
Rutte heeft nu volgens Bosgra twee mogelijkheden: zijn toezeggingen waarmaken of het project afblazen omdat het door de Amerikanen en/of Afghanen is afgewezen.
Nadat Bosgra in zijn commentaar de Amerikaanse wijze en de Europese wijze van het opleiden van agenten heeft vergeleken en in een historisch verband heeft geplaatst, toont hij aan dat het erg moeilijk, zo niet onmogelijk is dat Rutte zijn toezeggingen na kan komen.
De door Nederland opgeleide agenten zouden in aparte eenheden moeten worden ingedeeld en omdat er zoveel deserteren zijn ze niet eens te volgen.
Onhaalbare toezeggingen
In november 2009 werd de overkoepelende NAVO-organisatie NTMA opgericht om de hele opleiding van het Afghaanse leger en de politie te coördineren en reorganiseren. Nu is er één instructieprogramma. Dat moet Rutte volgens Bosgra hebben geweten toen hij zijn toezeggingen deed.
In de praktijk zal het alleen mogelijk zijn dat agenten die door Nederland opgeleid zijn zich alleen tot civiele taken beperken als ze in aparte eenheden worden ingedeeld. Anders is de belofte niet te handhaven en te controleren.
Het is bovendien een rommeltje bij de Afghaanse politie. Tweederde van de opgeleide politie-militairen verdwijnt na hun opleiding, ze verkopen hun wapens en deserteren of lopen over naar de Taliban. “Je vraagt je af of Nederland hier zoveel geld in moet steken,” aldus Bosgra.
Bosgra schrijft dat de fractie van GroenLinks de komende weken haar beloften aan de partijraad en het congres waar moet maken.
Zie ook:
Regering vast in web van onrealistische beloften
“GroenLinks heeft een geschiedenis van draaien en duiken bij militaire operaties”
“Kunduz onveiliger dan bij hoorzitting en debat voorgesteld”
Rutte beantwoordt Kamervragen over ‘Rutte-garantie’ missie Kunduz
Rosenthal blijft bij zenden politiemissie ondanks verslechterende veiligheid
"Kansloze 'civiele missie' in Kunduz"
“De fractie moet zich achter de plannen van de regering voor het opleiden van de NAVO-politie in Afghanistan scharen,” zo citeert Sietse Bosgra de mening van Boom.
Boom schreef verder: “Het enige alternatief voor GroenLinks zou zijn om op korte termijn de steun aan de missie in te trekken. Dat moet snel, want Nederland zou zich een onbetrouwbare bondgenoot tonen als dat gebeurt nadat de militairen naar Afghanistan zijn afgereisd. Dat zou gevolgen kunnen hebben voor onze wereldhandel.”
Maar er is geen enkele reden voor zoveel haast, zo reageert Bosgra. Hij meldt dat Frans Verburg, de communicatiechef van de 43e MechBrigade die het karwei in Afghanistan moet klaren, onlangs in een kranteninterview zei: “Over deze missie is nog onzekerheid. Momenteel wordt in Afghanistan gekeken of men daar een dergelijke missie wil, er voor open staat.”
Volgens Bosgra hoeft de Groenlinks-fractie ook helemaal niet te kiezen, want dat heeft ze al gedaan. De fractie gaf steun aan Rutte op basis van een aantal concrete toezeggingen, maar heeft haar achterban wel herhaaldelijk toegezegd dat als de beloften niet na worden gekomen, “de stekker eruit gaat”.
Rutte heeft nu volgens Bosgra twee mogelijkheden: zijn toezeggingen waarmaken of het project afblazen omdat het door de Amerikanen en/of Afghanen is afgewezen.
Nadat Bosgra in zijn commentaar de Amerikaanse wijze en de Europese wijze van het opleiden van agenten heeft vergeleken en in een historisch verband heeft geplaatst, toont hij aan dat het erg moeilijk, zo niet onmogelijk is dat Rutte zijn toezeggingen na kan komen.
De door Nederland opgeleide agenten zouden in aparte eenheden moeten worden ingedeeld en omdat er zoveel deserteren zijn ze niet eens te volgen.
Onhaalbare toezeggingen
In november 2009 werd de overkoepelende NAVO-organisatie NTMA opgericht om de hele opleiding van het Afghaanse leger en de politie te coördineren en reorganiseren. Nu is er één instructieprogramma. Dat moet Rutte volgens Bosgra hebben geweten toen hij zijn toezeggingen deed.
In de praktijk zal het alleen mogelijk zijn dat agenten die door Nederland opgeleid zijn zich alleen tot civiele taken beperken als ze in aparte eenheden worden ingedeeld. Anders is de belofte niet te handhaven en te controleren.
Het is bovendien een rommeltje bij de Afghaanse politie. Tweederde van de opgeleide politie-militairen verdwijnt na hun opleiding, ze verkopen hun wapens en deserteren of lopen over naar de Taliban. “Je vraagt je af of Nederland hier zoveel geld in moet steken,” aldus Bosgra.
Bosgra schrijft dat de fractie van GroenLinks de komende weken haar beloften aan de partijraad en het congres waar moet maken.
Zie ook:
Regering vast in web van onrealistische beloften
“GroenLinks heeft een geschiedenis van draaien en duiken bij militaire operaties”
“Kunduz onveiliger dan bij hoorzitting en debat voorgesteld”
Rutte beantwoordt Kamervragen over ‘Rutte-garantie’ missie Kunduz
Rosenthal blijft bij zenden politiemissie ondanks verslechterende veiligheid
"Kansloze 'civiele missie' in Kunduz"
woensdag 23 maart 2011
“GroenLinks heeft een geschiedenis van draaien en duiken bij militaire operaties”
Vijfhonderd Nederlandse militairen en agenten gaan Afghaanse politierekruten trainen. De steun van GroenLinks is cruciaal om de missie een parlementaire meerderheid te geven, maar de toezeggingen die de partij stelde om de missie te steunen worden afgekalfd.
Joeri Boom schrijft in het blad De Groene Amsterdammer dat alles dus niet “in kannen en kruiken” is, en hij somt in zijn artikel 'Steun voor Kunduz?' een aantal eisen die GroenLinks aan de missie stelde op, die door Rutte werden ingewilligd, maar hoe die op losse schroeven zijn komen te staan.
De partij had aanvankelijk moeite met het karakter van de uitzending, die gepaard gaat met de inzet van F16's. Bovendien beschouwen de Amerikanen de Afghaanse politie als paramilitaire eenheid om de Taliban tegen te houden.
GroenLinks-fractieleider Jolande Sap keurde de NAVO-strategie af en betoogde “dat Nederland 'het verschil' zou moeten maken door échte agenten op te leiden”.
Sap eiste toezeggingen van de regering die de missie veel civieler moesten maken. Premier Rutte kwam aan vrijwel alle eisen tegemoet, en de fractie, op één lid na, stemde voor de missie.
Maar vorige week meldde de NRC dat het niet eens mogelijk is om de basistraining te verlengen van zes naar acht weken
Eerder sneuvelde al een minstens zo belangrijke belofte. De Volkskrant constateerde na onderzoek in Kunduz dat het zo goed als uitgesloten was dat de opgeleide agenten niet zouden worden ingezet voor het bevechten van de Taliban.
Joeri Boom betoogt dat GroenLinks een geschiedenis heeft “van draaien en duiken bij militaire operaties”, en geeft daarvan in zijn artikel een aantal wapenfeiten.
Wanneer de partij zich pas zal onttrekken aan de missie als die al aan de gang is, dan neemt Nederland tegen de wil van een parlementaire meerderheid deel aan een militair conflict.
Boom denkt dat de regering met lapmiddelen zal proberen GroenLinks te paaien.
Hij hoopt dat de fractie inziet dat ze ofwel een realistischer standpunt over de missie moet innemen, “of haar steun moet intrekken voordat het gros van de agenten en militairen op het vliegtuig stapt. Blijven zwijgen is uitstel van executie”.
Joeri Boom schrijft in het blad De Groene Amsterdammer dat alles dus niet “in kannen en kruiken” is, en hij somt in zijn artikel 'Steun voor Kunduz?' een aantal eisen die GroenLinks aan de missie stelde op, die door Rutte werden ingewilligd, maar hoe die op losse schroeven zijn komen te staan.
De partij had aanvankelijk moeite met het karakter van de uitzending, die gepaard gaat met de inzet van F16's. Bovendien beschouwen de Amerikanen de Afghaanse politie als paramilitaire eenheid om de Taliban tegen te houden.
GroenLinks-fractieleider Jolande Sap keurde de NAVO-strategie af en betoogde “dat Nederland 'het verschil' zou moeten maken door échte agenten op te leiden”.
Sap eiste toezeggingen van de regering die de missie veel civieler moesten maken. Premier Rutte kwam aan vrijwel alle eisen tegemoet, en de fractie, op één lid na, stemde voor de missie.
Maar vorige week meldde de NRC dat het niet eens mogelijk is om de basistraining te verlengen van zes naar acht weken
Eerder sneuvelde al een minstens zo belangrijke belofte. De Volkskrant constateerde na onderzoek in Kunduz dat het zo goed als uitgesloten was dat de opgeleide agenten niet zouden worden ingezet voor het bevechten van de Taliban.
Joeri Boom betoogt dat GroenLinks een geschiedenis heeft “van draaien en duiken bij militaire operaties”, en geeft daarvan in zijn artikel een aantal wapenfeiten.
Wanneer de partij zich pas zal onttrekken aan de missie als die al aan de gang is, dan neemt Nederland tegen de wil van een parlementaire meerderheid deel aan een militair conflict.
Boom denkt dat de regering met lapmiddelen zal proberen GroenLinks te paaien.
Hij hoopt dat de fractie inziet dat ze ofwel een realistischer standpunt over de missie moet innemen, “of haar steun moet intrekken voordat het gros van de agenten en militairen op het vliegtuig stapt. Blijven zwijgen is uitstel van executie”.
Abonneren op:
Posts (Atom)
